Showing posts with label బాతాఖానీ. Show all posts
Showing posts with label బాతాఖానీ. Show all posts

Wednesday, June 20, 2007

మేరా రాష్ట్ర మహాన్ (నా రాష్ట్రం చాలా గొప్పది)

ఈ మధ్య రాష్ట్ర రాజకీయాలు చూస్తుంటే, ఎందుకురా బాబు పుట్టాం ఈ రాష్ట్రంలో పోయి పోయి అనిపిస్తుంది. భాషా ప్రాతిపదిక మీద ఒక రాష్ట్రం పుట్టినందుకు కోపమొస్తుంది. ఎక్కడి నుంచో ఒక తెల్లోడు వచ్చు నాలుగు వేల కోట్ల భూమి నాలుగు కోట్లకు ఇక్కడ కొనుక్కోవచ్చంట. ఇదే రాష్ట్రంలో పుట్టి పెరిగి, ఒకే భాష ఇంకో యాసలో మాట్లాడే వాడు మాత్రం నాలుగు వేల జీతానికి పనిచెయ్యకూడదు. ఈ ముష్టి జీవోలతో ఎవరి కడుపు కొడుతున్నారో అర్ధం అవ్వటం లేదు.

  • పిచ్చ పిచ్చగా డబ్బులు సంపాదించుకున్న భూస్వాములు
  • సినిమాలు చూపించి బెంజిలలో తిరుగుతున్న కులనట శేఖరులు (వీరిది నటకులం కాదు)
  • రెండెకరాలతో మొదలెట్టి రెండు వేల కోట్లతో రాజకీయాలు చేస్తున్న నాయకులు
  • రోడ్డు మీద రోడ్డు ప్రతి సంవత్సరం వేస్తున్న కాంట్రాక్టరులు

పైన పేర్కొన్న వారిలో ఒక్కడిని కూడా ఈ జీవో కనీసం ఈగ వాలినంత కూడా ముట్టుకోదు. మూటా ముల్లె సర్దుకుపోయే వాళ్లంతా కూడా మధ్యతరగతి బడుగు జీవులే. ఒక అయిదు శాతం పెద్ద అధికారులు వుంటారేమో. మొదటి విడతగా నాలుగు వందల మంది కానిష్టేబుల్లు పంప బడ్డారు. అసలు ఇక్కడ అర్ధం కానిదేమిటంటే అసలు మనం వున్నది ఎక్కడ? పాకిస్థాన్ లోనా? లేకా ఇంకేమైనా దేశమా? లండన్ లో వున్నమన డాక్టర్లను మాత్రం వారు ఇంటికి పంపబోతే మనకు ఎక్కడలేని ఎన్.ఆర్.ఐ ప్రేమ పుట్టుకొస్తుందే? అలాంటిది రెసిడెంట్స్ మీద ఎందుకీ కక్ష? ఈ కక్ష ద్వారా ఎవరి వోట్లు సాధిద్దామని?

దీనికి తోడు నోటికి హద్దులేని కె.సీ.ఆర్ వ్యాఖ్యలు…."లుంగీలు కట్టుకుని, చెప్పులు చేత పట్టుకొచ్చిన ఆంధ్రా వాళ్లు"…ఎవరీ ఆంధ్రా వాళ్లు? తెలంగాణాలో దాష్టీకం సాగించిన నవాబుల మోచేతి నీళ్లు తాగిన కె.సి.ఆర్ లాంటి దొరలైతే కానే కాదు. అప్పటికీ, ఇప్పటికీ తెలంగాణా పేదోల్లు మీలా బిర్యానీలు తింటూ, షాయరీలు చెప్పుకోలేదు, చెప్పుకోవటం లేదు. తాగుబోతు మాట్లాడే కె.సీ.ఆర్ కు తన వీధిలోని పేదోళ్ల సంగతి తెలుసా కనీసం? ఏమైనా ఛారిటీ నడుపుతున్నాడా అనేది ఒక పెద్ద ప్రశ్న. మరి ఏ అర్హత చూసుకుని, ఏ జ్ఞానంతో ఎవరిని ఆంధ్రా అని అంటున్నాడో, అసలు తెలంగాణ తప్పితే చుట్టుపక్కల వున్న రాష్ట్ర సంస్కృతి, ప్రాభవాలు అతనికి నిజంగా స్కూల్లో మాష్టారులు నేర్పలేదో మనకర్ధం కాదు.

కాకతీయుల అద్భుత సంస్కృతి చెప్పుకుంటే ఆంధ్రుడనేవాడికెవరికయినా ఒళ్ళు పులకరిస్తుంది. మరి మన ముక్కు బాబు గారికి నవాబులు, బిర్యానిలు దాటి మానసిక వికాసం లేకపోవటం చాలా చెత్తగా వుంది. వరంగల్ లో వేయి స్థంభాల గుడిని చూసి అప్పటి టూరిజం శాఖా మంత్రి రేణుకను మా మిత్ర బృందం తిట్టుకున్న సందర్భం ఇప్పటికీ గుర్తుంది. అంతవరకెందుకు ఈయన చంకలు గుద్దులునే నవాబులు కట్టించిన అద్భుత కట్టడం గోల్కొండ అతి దీన స్థితిలో వుంది.

ఇవనీ వదిలేస్తే…

ఈయన, ఇతని పులిరాజా (ఇప్పుడు శత్రువు) ఇద్దరూ జనాలని అక్రమంగా దుబాయి తరలించే కేసులలో నిందితులుగా నిలబడ్డారు. రెండు రోజులలో పులిరాజాని అరెష్టు చేస్తారని నమ్మబలికన ముక్కుబాబు గారు ఇప్పుడు కిమ్మనకుండా వున్నారెందుకో అర్ధం కాదు. ముక్కుబాబు ముఠా కధలన్నీ విప్పుతానన్న పులిరాజా ఇంకా గడ్డి ఎందుకు మేస్తుందో అసలు అర్దం కాదు. వీరిద్దరికి నాలుగు తగిలించి నిజాలను రప్పించకుండా అసలు పోలీసు కుక్కలేం చేస్తున్నాయో ఆ బ్రహ్మ దేవుడికి కూడా అర్ధం కాదు. రషీదే వీరి పేర్లు కాక ఎవరైనా సామాన్యుల పేర్లు చెప్పివుంటే వారి తాట ఈ పాటికి లేచి పోయి వుండేది.

అమాయక చలి చీమలు క్రూర సర్పాన్ని వాటి తలల మీదగా ఎక్కించుకుని రక్షణ కల్పిస్తున్నట్లు వుంది ఇప్పటి రాజకీయ ప్రజా ప్రతినిధుల హవా.

గమనిక : ఈ టపా నా వ్యక్తిగత ఆలోచనల నుంచి పుట్టింది కాబట్టి, అందులో కొన్నిఆలోచనలు, అభిప్రాయాలు అందరికీ నచ్చక పోవచ్చు.

అది వ్యాఖ్యల ద్వారా తెలుపగలరు. అంతకు మించి నాకు ఏ కుల,రాజకీయ పక్షాల మీద ప్రత్యేక సానుభూతి గాని, అభిమానం గానీ లేదని మనవి చేసుకుంటున్నాను. :-)

Tuesday, February 13, 2007

అందమైన జీవితమా? అందమైన సెల్ ఫోనా?

ఈ మధ్య నా సెల్ ఫోన్ నా వైపు చూసి నవ్వుతున్నట్లనిపిస్తుంది. అది నా పై స్వారీ చేస్తుందో లేదా నేనే దానిని నెత్తి మీదకెక్కించుకున్నానో అర్ధం కావటం లేదు. ఒకప్పటి రోజులు గుర్తుకొస్తుంటే మరీ బాధగా ఉంది. అందంగా ఆలోచించి మరీ ఇన్ లాండు లెటరులలో ఉత్తరాలు మిత్రులకు రాస్తే ఆ మజానే వేరు. ఒకే ఉత్త్రరంలో అమ్మకు, నాన్నకు, చెల్లికీ ఒకో వేరే పేరాలలో వేరే భావాలతో ఉత్తరం రాసి ఒక జన్మ అయినట్లుంది. దీనంతటికి కారణం ఈ సెల్లుటకాజీ అని నేను బల్ల గుద్ది చెప్పగలను. ఇప్పుడు కాల్ ఎత్తక పోతే ఎవడికో ఎక్కడో కాలిపోతుంది. ఎవరో చెప్పాపెట్ట కుండా అలుగుతారు. ఏంట్రా ఎన్ని కాల్స్ చేసినా ఎత్తవు? ఆ సెల్లు తీసుకెల్లి పొయ్యలో తగలెయ్ అని తిట్టేవారు లేకపోలేదు. ఒక రోజంతా సెల్లు ఎత్తక పోతే కొంప తీసి కిడ్నాపయిపోయాడా అని ఆలోచిస్తున్నారు.

సెల్లు విశ్వరూపం వలన ముఖ్యంగా ప్రభావితం అయ్యింది అమ్మాయిలు. అమీరుపేట లో ఒక్క పది నిమిషాలు గమనిస్తే కనీసం ఒక పది మంది అమ్మాయిలు సెల్లు చెవికి తగిలించుకుని అదేదో లోకాలలో తేలిపోతూ నేలకు ఒక్క అర ఇంచీ ఎత్తులో నడుస్తు అడ్డ దిడ్డంగా వెలుతుంటారు. ఒక భారీ ట్రక్కు వారికి పది ఇంచీల దూరంగా బ్రేకు వేసి ఆగినా కూడా కనీసం చూడని సంఘటనలు నేను చూసాను. ఇక లేడీస్ హాష్టల్ అయితే సరే సరి. రాత్రి ఫోనులో మాట్లాడని అమ్మాయి ఒక బకరా టైపు కింద లెక్కట. ఇది ఫోను పిచ్చి ఉన్న ఇద్దరు ముగ్గురు అమ్మాయిలను మెల్లగా కదిపితే తెలిసింది. ఇక అబ్బాయిలంటారా? వీరిదీ అదే దారి ..కాక పోతే వీరు బైకులపై మెడకాయతో సెల్లును భుజం మీద అదిమి అదో రకమైన విన్యాసం చేస్తూ ఊరంతా తిరిగేస్తుంటారు. వీళ్ళు ఊడబొడిచే ఉద్యోగాలేంటో, అంత కంగారు ఎందుకో అర్ధం కాదు.

ఈ మధ్య మనం ఫోనులో మాట్లాడే మాటల నాణ్యత పూర్తిగా తగ్గిపోయింది. టీవి సీరియల్ల మీద గుక్క తిప్పుకోకుండా మాటలు, ఆదివారం అవాక్కయిపోవడానికి చిట్కాలు, కదిలిస్తే కనక మహాలక్ష్మి మాటలు, "ఇంకా ఏంటి చెప్పు…?" అని ఒక వంద సార్లు….అక్కడ ఎండలెలా ఉన్నయి? వర్షం పడుతుందా? ఇక్కడ పడట్లా…కొన్ని సార్లు మన మాటలు వింటే మనకే నవ్వు రాక మానదు. ఇంత భారీగా మాట్లాడే చాలా మందికి ఉద్యోగాలలో కావల్సిన కమ్యూనికేషన్ స్కిల్స్ అస్సలు ఉండవంటే ఆశ్చర్యంగా ఉంటుంది.

ఈ జాడ్యాలన్నింటి వలన లాభపడుతున్నది ఎవరూ? నోకియా వారిది అగ్ర తాంబూలం…వారి విపణిలో నలభై శాతం ఇండియా లోనే అమ్ముతారంట. తరువాతి స్థానం మొబైలు సర్వీసు ప్రొవైడర్లది. వీళ్ళు కోట్లు ఆర్జిస్తున్నారు. ఒకొక్కరికి ఒక రేటు. బాగా జీతాలొచ్చే వాడికి తక్కువ బిల్లింగు…సెల్ వైపు చూడననుకునే వాడికి రకరకాల జీవిత ప్లానులతో మంగళ సెల్లు మెడకు కట్టెయ్యటం. తరువాత స్థానం టీవీలది. ప్రస్తుతం ఉన్న అతి చెత్త మీడియా ఇదే. పత్రికలలా లేఖలు రాయనివ్వరు, ఈమెయిల్లు ఉండవు. ఏది చెప్పాలన్నా అది SMS మాత్రమే చెయ్యాలి. ఈ SMS ల బిజినెస్ సామాన్య మానవుడుకి ఇంకా అర్ధం కావటం లేదు. అయితే గుండెలు బాదుకుంటాదు. కౌన్ బనేగా కరోడ్ పతి లాంటి కార్యక్రమాలలో విజేతకు ఇచ్చే కోటి రూపాయలు టీవీ వారికి ఒక్క నెలలో SMS ల ద్వారానే వచ్చేస్తాయి. మిగిలినదంతా మనం అమితాబు, షారుక్ ల కోసం ధార పోస్తామన్న మాట.

ఇక ఈ సెల్ రోగాన్ని కొద్దిగా తగ్గించుకుని బాగు పడటం ఎలా?

  1. "ఇంకా ఏంటి చెప్పు…" అని ఎప్పుడయితే మొదటి సారి మీ నోటంట గానీ, అవతలి నుంచి గానీ వచ్చిందో అప్పుడే అవసరం అయిన మాట్లన్ని అయిపోయినట్లు. అయితే ఇక ఉంటా, తరువాత మాట్లాడుదాం అని సున్నితంగా ఫోను పెట్టెయ్యటం మంచిది.
  2. ఫోను మోగ గానే గాభరాగా పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్ళి ఎత్తి మాట్లాడటం తగ్గించుకుని, కాస్త నెమ్మదిగా నెంబరు చూసుకుని మాట్లాడటం మంచిది. ఒకరనుకుని మరొకరితో మాట్లాడటం చాలా ప్రమాదకరం.
  3. బైకుపైన గానీ, క్లాసులో గానీ, మీటింగులలో గానీ చస్తే ఫోను ముట్టుకోనని ఒట్టేసుకోవాలి. దగ్గరి వారు పదే పదే చేస్తే, బైకు ఒక పక్కకు మెల్లగా ఆపి మీరు ఎక్కడ, ఏ పరిస్థితిలో ఉన్నారో వెంటనే చెప్పాలి. అవతలి వ్యక్తి విషయం పెద్దగా అవసరం కానిది అయితే మిమ్మలని రోడ్దు మీద మాట్లాడమని కోరడు. చాలా మంది ముందు జాగ్రత్తగా "ఎక్కడున్నావు" అని అడుగుతారు. ఇది చాల మంచి పద్ధతి. మీరు ఫోను చేసిన వ్యక్తి మీ ఫోను వలన బైకుపై వెళుతూ మాట్లాడడం వలన ప్రమాదం జరిగి దుర్మరణం పాలయితే తట్టుకో గలరా? ఆలోచించండి.
  4. ఖాళీ సమయాలలో ఫోనుతో ఆటలాడటం తగ్గించాలి. వీలయితే పుస్తకాలు చదవండి. అవి మెదడును యుక్త వయస్సులో ఉంచుతాయి. ఊసుపోక ఎవరికో కాల్ చెయ్యటం, SMS చెయ్యటం అనేవి మరీ చిన్న పిల్లల లక్షణాలు. అవి ఆపుకోవాలి.
  5. వంద రకాల పనులు చేసే సెల్ ఫోను కొనేటప్పుడు, అసలు మనం ఆ పనిముట్లనీ వాడతామా? అని ఆలోచించాలి. ఈ రకమైన సెల్ ఫోన్ల వలన ఎక్కువగా ఎవరికైనా ఫోన్ చెయ్యాలనిపిస్తుంది.
  6. ప్రతి నెలా సెల్ ఫోనుకు ఒక ఖచ్చితమైన బడ్జెట్ పెట్టుకోవాలి. అది దాటుతుంటే ఒక సారి మన వాడకం ఎలా ఉందో చూసుకోవటం మంచిది.
  7. ప్రతీ చెత్త టీవీ ప్రోగ్రాములకూ SMS లు పంపటం మానండి. అవన్నీ లాటరీని అందంగా ఒక టీవీ ప్రోగ్రాములా మలచి సొమ్ము చేసుకుంటున్న వ్యాపారాలు. ప్రభుత్వానికి అది అర్ధమయ్యేలోపు మన జేబులు ఖాళీ. గృహిణులు ఎక్కువగా ఈ పని చేస్తుంటారు.
  8. టీవీలలో "మీ అభిప్రాయం ఏమిటి?" అని అడిగే ప్రశ్నలకు SMS వ్యాఖ్యలు పంపేటప్పుడు ఒక్క సారి ప్రశ్నను గమనించండి. చాలా ప్రశ్నలు మనలోని సున్నితమైన భావాలను గుచ్చుకునేలా, ఉద్రేకపడేలా తయారు చేస్తారు. ఎంత ఎక్కువ మంది ఉద్రేకపడితే అన్ని ఎక్కువ SMS లు, అంత ఎక్కువ లాభం అన్న మాట.
  9. పదే పదే మిస్డ్ కాల్ల్స్ చేసి ఇతరులను ఇబ్బంది పెట్టవద్దు. వారి ఏకాంతానికి, జీవితానికి మీరు భంగం కలిగించినట్లవుతుంది. అత్యవసరం అయితే తప్ప ఇలా చెయ్యకూడదు.
  10. ఆఖరుగా సెల్ ఫోనును ఒక సెల్ ఫోనులానే వాడాలి, అంతే గానీ, మన గళానికి, చెవులకు ప్రధమ ప్రతినిధిగా పదవోన్నతి ఇస్తే అంతే సంగతులు. జీవితాన్ని మన చేతులలోకి తీసుకోవాలంటే సెల్ ఫోన్ ని కాసేపు కింద పెట్టక తప్పదు. అందులో తప్పేమీ లేదు. అందమైన జీవితం కావాలా? అందమైన సెల్ ఫోన్ కావాలా? తేల్చుకోండి మరి.

Friday, February 09, 2007

అమెరికా : ఎదర వారికి చెప్పేందుకే నీతులు

అందరికి నీతులు చెప్పే అమెరికా తన దగ్గరికి వచ్చే సరికి మాత్రం ఈ విధంగా ప్రవర్తిసుంది.

ఇది చదవండి.


బయటి దేశాలలో అమెరికన్ పౌరులు మాయమైతే అమెరికా చేసే గలాటా అందరికీ తెలిసిందే.

బిగ్ వజ్రోత్సవాలు...పోల్ ఫలితాలు

వజ్రోత్సవాల హడావిడి కాస్త తగ్గు ముఖం పట్టింది. అందువలన దానిపై పెట్టిన పోల్ ని ఆపేస్తున్నాను. ఇప్పటి వరకూ 48 వోట్లు పోలయ్యాయి. ఫలితాల ప్రకారం చాలా మందికి మోహన్ బాబే పెద్ద విలన్ గా కనిపిస్తున్నాడు. అయితే ఇవి కేవలం 48 మంది వెలిబుచ్చిన అభిప్రాయాలని గమనిక.

big

Thursday, February 08, 2007

అమెరికాలో భారతీయ అనుభవం - 2

అమెరికాలో భారతీయ అనుభవం - 1 ముందర చదవండి.

నిజం చెప్పుకోవాలి…చార్లెస్ డీ గాల్ విమానాశ్రయం చాలా గందరగోళంగా ఉంది. సెక్యూరిటీ స్టాఫ్ చాలా రఫ్‍గా వ్యవహరించటం, అస్సలు వారికి ఇంగ్లీష్ రాక పోవటం ప్రయాణీకులకు చిరాకు తెప్పించి వారి మీద విరుచుకు పడటంతో వారు కొద్దిగా తగ్గారు. మర్యాదగా దారి చూపించారు. ఏదో ఒక రకంగా మరలా చెక్ -ఇన్ అయ్యాననిపించి న్యూయార్క్ వెళ్ళే విమానం ఎక్కా…

 

పక్క సీట్లో ఒక ఫ్రెంచి ముసలతను. ఒక్క ముక్క ఇంగ్లీషు రానట్టుంది. సైగలతో మొత్తానికి తను న్యూయార్క్ వెళుతున్నానని చెప్పాడు. ఆ సైగల భాషతో అలసి పోయి ఇక నిద్ర పట్టేసింది. నిద్ర లేచే సరికి కమ్మని భారతీయ చికెన్ బిరియాని అందించారు. ఔరా ఎయిర్ ఫ్రాన్సు అనుకున్నా…

 

కత్తిరిస్తే…జె.ఎఫ్.కె విమానాశ్రయం. ఇక్కడే మొదలయింది మన పార్వతీశం స్థాయి తమాషా. న్యూయార్క్ నాకు పోర్టు ఆఫ్ ఎంట్రీ కాబట్టి, అమెరికన్లు అసలు నేను వారి దేశానికి ఎందుకు విచ్చేయాల్సివచ్చింది? ఎప్పుడు దయ చేస్తారు? వగైరా ప్రశ్నలు ఆడుగుతారన్న మాట.

నా దగ్గర కేవలం ఒక బ్యాక్ ప్యాక్ సంచి మాత్రం ఉంది. దానిలో ఏమున్నాయో తెలుసుకదా? బెదురూ, తత్తరపాటు కనిపించకుండా నిర్లక్ష్యంగా లైనులో నిలబడ్డాను. పాస్‍పోర్టు, వీసా పరిశీలించి రెండు మూడు ప్రశ్నలు వేసిన తరువాత వదిలాడు. ఇక అక్కడి నుంచి మనం అమెరికాలో కాలు పెడతామన్న మాట. నేనైతే సిన్‍సినాటి (ఒహియో) వెళ్ళే విమానం అందుకోవాల్సి ఉంది. మెల్లగా పోయి సెక్యూరిటీ చెక్ దగ్గర నిలబడ్డాను. అన్ని రకాల ఎక్స్ రేలు తీసాక, నీ లగేజి ఏది? అన్నాడు. వాడికి నా బ్యాగ్ ఇచ్చా. ఒక్క నిమిషం అర్దం కాలేదు. ఇదొక్కటేనా అన్నాడు ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ. ప్రపంచంలో ఎవడూ నాలుగు పేపర్లు, బ్రష్షు, పేస్టూ సరంజామా మాత్రమే పట్టుకుని విమానం ఎక్కడు కదా…:-) నేను జరిగిన కధంతా చెప్పాను. అక్కడ నేను తప్ప మిగతా లగేజీ బాధితులెవ్వరూ లేరు. చాలా మంది అట్లాంటా వేళ్ళేవారు. వాడు నన్ను కాసేపు అక్కడే ఉండమని చెప్పి వాడి బాస్ దగ్గరకు పోయి చెప్పాడు. కాసేపు ఫోన్ కాల్స్, కంప్యూటర్లో ఏవో చెక్ లు చేసి నిర్దారించుకున్నాడు. విచిత్రం ఏమిటంటే లగేజీ లేని ఒక విమానం వచ్చినట్లు డెల్టా న్యూయార్క్ వారికి కూడా అప్పుడే తెలిసిందంట. బతుకు జీవుడా అనుకుని నా తరువాతి విమానం చేరుకోవటానికి బయలుదేరా. ఒక కిలో మీటరు నడిచాకా నాకు కావల్సిన గేట్ నంబరు కనిపించింది.

 

అక్కడికి చేరుకున్నాక నేనక్కాల్సిన విమానం ఇంకొక మూడు గంటల తరువాత అని తెలిసింది. ముంబయిలో ఆలస్యం నన్ను అలా వెంటాడుతూ ఉందన్న మాట. చుట్టూతా కాసేపు అమెరికాని ఆరాధనగా చూసి, అమెరికన్లను విచిత్రంగా చూసి, ఒక అరగంట తర్వాత ఈ లోకంలోనికి వచ్చాను. భారతానికి ఒక కాల్ చేస్తే ఎలా ఉంటుంది అని చుట్టూ చూసా. దూరాన ఎర్రని ఫోను పెట్టెల్లాంటివి కనిపించాయి. పోయి చూస్తే ఇంకేముంది? అవి క్రెడిట్ కార్డుల ద్వారా పని చేసే ఫోనులు. కాసుల ఏర్పాటు కూడా ఉన్నట్టుంది. నా HSBC కార్డుతో ప్రయత్నించా. ఉహూ లాభం లేదు. పని చెయ్యటం లేదు. పర్సులో చూస్తే అన్నీ 50, 100 డాలర్ల నోట్లే ఉన్నాయి. చిల్లర ఎందుకు తేలేదురా బాబు అని తిట్టుకుని, మన పక్క భారతీయ పద్ధతిలో (…సార్ చిల్లరుందా అనే మొదటి ట్రిక్కు అమెరికాలో పని చెయ్యదనిపించింది) ఏదైనా కొనటం ద్వారా చిల్లర కోసం ప్రయత్నం చేసాను. బాగా పరిశీలించి ఒక కోక్ కొనుక్కుని మొత్తానికి చిల్లర సంపాదించాను. తరువాత మెల్లగా కోక్ చప్పరించా…అంతే ఎక్కడైనా బయటకు ఉమ్మాలనిపించేలా ఉంది ఆ కోక్. తమాయించుకుని ఆ బాటిల్ ని పరిశీలనగా చూసాను. అప్పుడే నాకు తెలిసింది. కోక్ లో వెనిల్లా కోక్ (ఇది ఇండియాలో అట్టర్ ఫ్లాప్ డ్రింకు) అనేది ఒకటుంటుందనిన్ను, దానిని కొనుక్కుని నేను ఒక మేక అయిపోయాననిన్నూ, చచ్చినట్లు అదిప్పుడు తాగాలనిన్నూ అర్ధం అయ్యే సరికి నా చుట్టూ ఉన్న అమెరికా పగలబడి నవ్వుతున్నట్టనిపించి చుట్టూతా చూసా. కానీ ఎవరి గోలలో వారున్నారు.

-సశేషం

Sunday, February 04, 2007

అమెరికాలో భారతీయ అనుభవం - 1

ఈ మధ్యనే కొంత మంది మిత్రులతో వారి అమెరికా అనుభవాలు పంచుకుంటుంటే నా మొదటి అనుభవం కూడా గుర్తుకొచ్చింది. బారిష్టరు పార్వతీశం లా కాక పోయినా నాకు జీవితాంతం గుర్తుండిపోయే అనుభవం అది. తప్పక బ్లాగాల్సిన విషయం కూడా….

ఐదు సంవత్సరాల క్రితం. అది నాకు మొదటి సారి అమెరికా ప్రయాణం. కాబట్టి చాలా ఉత్సాహంగా ముంబయి విమానాశ్రయంలో చెక్-ఇన్ అయిపోయాను. రెండు వెర్రి ప్రశ్నలు వేసి ఎంబార్కేషన్ లో ఒక స్టాంపు వేసి ఇక పో మళ్ళీ రాకు అన్నట్ట్లుగా నిర్వికారంగా చూసాడు మన తోటి భారతీయుడు. అర్ధరాత్రి ఒంటి గంటకు ఎగరాల్సిన డెల్టా గాలి మార్గాల వారి విమానం చల్లగా తెల్లవారు ఝామున నాలుగు గంటలకు బయలు దేరింది. విమానం ఎక్కాక బిజినెస్ క్లాసులో(అప్పటి కంపనీ వారి దయ) సీటు వెతుక్కుని కూర్చున్నాక విమాన సేవిక చల్లగా చావు కబురు చెప్పింది. అదేమిటంటే ఆ విమానంలో సామానులు ఉంచే గదిలో అగ్ని మాపక వ్యవస్థ పని చేయనందున సామాను మొత్తం మరుచటి రోజు విమానంలో వచ్చును. అది ఇష్టం లేని వారు దిగి ఆ విమానం లో రావచ్చు లేదా, అందరు ఒప్పుకుంటే ప్రస్తుత విమానం రద్దు చేయబడును అని. వెంటనే ప్రయాణీకులు హాహాకారాలు మొదలు పెట్టారు. ఒకతను వాషింగ్టన్ లో జరగబోయే ఒక రోజు సెమినార్ కు వెళ్తున్నాడు. అతను వెర్రిగా చూశాడు. నా లగేజీ అమెరికా వచ్చే సరికి నేను ఇండియా బయలు దేరిపోతాన్రా బాబు అని. ఇలా రక రకాల గోలల తరువాత చాలా మంది విమానం బయలు దేరటానికి ఓటు చేసి టైమే మాకు ప్రధానం అని తేల్చి చెప్పేసారు. నా కేబిన్ లగేజిలో కేవలం పాస్ పోర్టు, వీసా, బ్రష్, పేస్టు వంటివి, కొన్ని డాక్యుమెంట్లు మాత్రమే వున్నాయి. నేను అవి తలుచుకోగానే బుర్ర దిమ్మెక్కింది. సరే ఒక్క రోజే కదా అని హాయిగా కూర్చున్నా.

చాలా గంటల ప్రయాణం తరువాత ప్యారిస్ ఛార్లెస్ డీ గాల్ విమానాశ్రయంలో దిగాం. తెల్ల వారు ఝామున మసక మసకగా ఉన్న వెలుతురులో పూర్తిగా తెల్లని మంచులో కప్పబడి ఉంది ఆ ప్రేమ నగరం, ఫ్యాషన్ రాజధాని.

త్వరలో తరువాయి భాగం…..

Friday, February 02, 2007

ఆనంద భారతి

హమ్మయ్య చాన్నాళ్ళకు కేంద్రం ఒక మంచి పని, అదీ క్యాపిటల్ గుత్తాధిపత్యాన్ని సవాల్ చేస్తూ చేసింది. ఇకనుంచి ఏ  కంపనీ

అయినా ఎన్ని కోట్లు పెట్టి కొన్నా, వారు ప్రసారం చేసే అన్ని భారత్ ఆడే క్రికెట్ మ్యాచులు, భారత్ లో జరిగే క్రికెట్ మ్యాచులు ప్రసార వాహికను ప్రసార భారతికి తప్పని సరిగా ఇవ్వాలి. ఆ విధంగా కేంద్రం ఒక ఆర్డినెన్సు జారీ చెయ్యటం ముదావహం.

టీమ్ మనది….

పిచ్చిగా అభిమానించి, క్రికెటర్లను దేవుళ్ళు చేసి, క్రికెట్ ను కాసులు కురిపించే ఆటగా మార్చేసిన అభిమానులు మన వాళ్ళు….

క్రికెటర్లు రక రకాల ప్రకటనలలో కనిపించి నేను అది వాడతా, ఇది వాడతా, ఇది నా సీక్రెట్ ఆఫ్ ఎనర్జీ …మీరు వాడంది అని చెప్పేదీ మనకే….

ప్రసార భారతి మనది...

ఆడే స్టేడియాలు మనవి...

మహా మాయగాడు జగ్మోహన్ దాల్మియా పుణ్యాన బీ.సి.సి.ఐ ఈ రోజు ఇవన్నీ విస్మరించి ప్రసార హక్కులు (నిజానికి చూసే భారత అభిమాని హక్కులు) ఒక పాశ్చాత్య మీడియా కంపనీకి కట్టపెట్టడం పూర్తిగా బాధ్యతారాహిత్యం. వారు మొండిగా దేశంలో 2% కూడా చూడని NEC sports అనే ప్రసార వాహికలో ప్రసారం చెయ్యటం ఇంకా విడ్డూరం. ఇదొక రకమైన నూతన స్వేచ్చా దోపిడి అన్న మాట.

మన దేశం వచ్చి, మన వాళ్ళు ఆడే ఆటను, మన ప్రసార భారతికి, మనకు ప్రసారం చెయ్యటానికి నిబంధనలు, ఆంక్షలు పెట్టడం…

ఇలాంటివి ముందు ముందు ఏ రంగంలోనూ జరగకుండా భారతీయులు జాగ్రత్త పడాలి. లేకపోతే వేల కొద్ది ఈస్టిండియా కంపనీలు ఇండియాలో తిష్ట వేస్తాయి, తమ పరపతితో పార్టీలను, ఎం.పిలను కొనటం మొదలు పెడతాయి. ప్రజల బతుకు బానిస బతుకై పోతుంది.

బహు పరాక్.

Tuesday, January 30, 2007

శోధన మీకు నచ్చిందా?

మొదటిగా...బ్లాగులు సొంతంగా రాసుకునేవి. ఎవరి కోసమో మనం రాయటం లేదా రాయకుండా మిన్నకుండటం అస్సలు బ్లాగు దేహానికి సరిపడదు అని నమ్మే వారిలో నేనొకడిని. గత నూటా ఇరవై టపాలలో కూడా నేను ఇదే ధోరణిలో పోయాను. తోటి బ్లాగరుల అభినందనలు అందుకున్నాను. దాదాపు పదిహేను వేలకు పైగా హిట్లు వచ్చాయి. కాబట్టి ఇకపై కూడా ఇదే రకంగా బ్లాగుతాను :-)

మీకు శోధన నచ్చినప్పుడల్లా నాకు కామెంట్ల ద్వారా అభినందించారు. అందుకు అందరికీ నా ధన్యవాదాలు. అదృష్టవశాత్తు నాకిప్పటివరకూ సద్విమర్శలే వచ్చాయి. అది కేవలం నా తోటి బ్లాగు మిత్రుల, ప్రియ పాఠకుల సంస్కారానికి, హుందాతనానికి గీటురాయిగానే నేను భావిస్తున్నాను.

 

మీకు కూడా శోధన నిజంగా నచ్చితే (భావ వ్యక్తీకరణ, వైవిధ్యం, ముక్కుసూటితనం, మరియు క్లుప్తత అంశాలుగా) మీరు ఇండిబ్లాగర్స్ అవార్డులకు ఈ బ్లాగును సూచించవచ్చును. మంచి తెలుగు బ్లాగు అవార్డును తేనెగూడు వారు అందిస్తున్నారు.

 

మీరు శోధనను గానీ మరో తెలుగు బ్లాగును గానీ ఈ విధంగా నామినేట్ చెయ్యవచ్చు.

౦౧. మీకు http://del.icio.us అనే సైట్లో ఒక లాగిన్ ఉండాలి. దానిని సృష్టించండి. తరువాత లాగిన్ అవ్వండి.

౦౨. తరువాత ఈ పేజీలో క్రింద చూపిన విధంగా ఎంపిక చేసుకోవాలి.

tags ఇవ్వాల్సిన చోట తప్పని సరిగా మీరు "ib06 ib06Indic ib06Telugu" అని నింపాల్సి ఉంటుంది. ఇది చాల ముఖ్యం.

౦౩. "Save"  బటన్ నొక్కండి. అంతే మీరు మీ అభిమాన బ్లాగును నామినేట్ చెయ్యటం అయిపోయింది.

ధన్యవాదాలు...ఇక మీ అభిమాన బ్లాగును నామినేట్ చెయ్యటమే ఆలస్యం.

Sunday, January 28, 2007

చిత్ర బ్లాగు పునఃప్రారంభం

చాలా రోజులుగా నా మూడో నేత్రానికి పని లేక మూలన పడి ఉంది. మొన్నామధ్య ఇంటికి  వెళ్ళినప్పుడు దానికి పని చెప్పా. అయితే  సారి సోనీ సైబర్ షాట్ కాకుండా ఫుజి ఫైన్ పిక్స్ నేత్రాన్ని వాడా!. ఆపై పికాసాతో మెరుగులు దిద్దాను.

అవన్నీ నా కూల్ క్లిక్స్ లో పెడుతున్నా...


ఈ పూలన్ని, అక్షరాల ఇంటి ముందు చిన్న చిన్న కుండీలలో ఉన్నవే. కానీ కాస్త శ్రద్ధ పెడితే అద్భుతమైన సొంత గ్రీటింగు కార్డులు తయారుచేసుకోవచ్చు :-)

Friday, January 12, 2007

దీర్ఘ విరామం

ఈ రోజు నుంచి మరలా 22 వ తారీఖు వరకు కూడలికి, బ్లాగులకు, టెక్ మెమెకు, డిగ్ కు, గూగుల్ రీడర్ కు, నానా రకాల ఈమెయిల్లకు, ఎందుకో సగం మందికి తెలియని వీడియో కాన్ఫరెన్సులకూ, మీటింగులకూ ఇదే నా వీడ్కోలు.

ఈ-ప్రపంచంలోనికి మరలా పున:ప్రవేశం 23వ తేదీనే.

తోటి తెలుగు జనాలకు హృదయపూర్వక సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు.

Thursday, January 04, 2007

ఓర్కుటాయ నమహ:

వెబ్ లో ఓర్కుట్ మహత్యం, జబ్బు అందరికీ తెలిసిందే. దానిపైన ఒక హాస్య వల్లరి. (శివ ఆకుల ద్వారా)

 

Monday, December 04, 2006

ఈ వారం "కధా" కమామీషు

ఈ వారాంతం హైదరాబాదు పుస్తక జాతరకు వెళ్ళాను. తెలుగులో కొని చదవాల్సిన చాలా పుస్తకాలు అక్కడ ఉన్నాయి. ఈ సారి రష్యన్ బాల సాహిత్యం కూడా లభ్యమవుతుంది. నేను ఆంధ్ర కేసరి ఆత్మ కధ, బారిష్టరు పార్వతీశం, దర్గామిట్ట కతలు, పోలేరమ్మ బండ కతలు కొన్నాను... విచిత్రం ఏమిటంటే బారిష్టరు పార్వతీశం రాసిన మొక్కపాటి, ఆంధ్ర కేసరి ప్రకాశం దగ్గర ప్లీడరు గా ఉండేవారు. ఆ విధంగా గురు శిష్యులిద్దరి రచనలు ఒకే రోజు కొన్నట్లు అయ్యింది. అక్కడే కలసిన చావా కిరణ్ కూడా ఆంధ్ర కేసరి పుస్తకంతోనే కనిపించటం మరొక విషయం :-).

ప్రస్తుతం పి.వి "లోపలి మనిషి" చదువుతున్నాను. పి.వి.నరసింహరావు గారి రచనా శైలి, భావ ఉన్నతి అద్భుతం అని చెప్పక తప్పదు. ముఖ్యంగా బాల్యం గురించి వివరించేటప్పుడు....


ఇక పోతే, ఈ మధ్య జరుగుతున్న వెధవ రాజకీయాల గురించి చాలా ఆసక్తికరమైన చర్చలు మిత్రులతో జరిగాయి. ప్రతి ఒక్కరు రాజకీయాన్ని తిట్టి మరీ సంభాషణ మొదలు పెడుతున్నారు.

శుభ్రంగా ఎన్నుకున్న ప్రజలని కాలదన్ని కె.సి.ఆర్ రాజీనామా చెయ్యటం ఏమిటీ? చేసాక మరలా ఎన్నిక కావటం కోసం అష్టకష్టాలు పడటం ఏమిటి? అతగాడు ఆరోపిస్తున్నట్లుగా కాంగ్రెస్, టి.డి.పి లకు సారా, డబ్బు పంచడానికి అవకాశం ఇవ్వటం ఏమిటి? ఇవన్నీ జరగటానికి ఎవరు కారణం ? శుభ్రంగా ఉన్న సీటుకు రాజీనామా చేసి, ఇప్పుడు ఆ ఎన్నిక తెలంగాణ ఆత్మభిమానానికి పరీక్ష అనటం ఏమిటి? రెండు సంవత్సరాలు కార్మిక మంత్రిగా ఉన్నప్పుడు జరిగినది అస్సలు తెలియనట్లు ఇప్పుడు శఫధాలు చెయ్యటం ఏమిటి?

కేవలం, కరీంనగర్ ఎన్నిక దానిని ఎలా నిర్ణయిస్తుంది? అలా అయితే దారుణంగా ఒడిపోయిన జిల్లా పరిషత్, పంచాయతీ ఎన్నికల సంగతి ఏమిటి?

ఈ రోజు, ఈనాడు ప్రతిధ్వనిలో ఒకతను భలే చెప్పాడు...

తెలంగాణ : ప్రతి పార్టి అంటుంది, మేమే మొదలు పెట్టాం. మేమే తెస్తాం.

బీడి పుర్రె : ప్రతి పార్టి అంటుంది, మేము చెయ్యలేదు, మేమే తీసెయ్యగలం.


దాదాపు వందకోట్ల అవినీతి ధనం, మూడు కోట్ల వరకు ప్రజాధనం కరీంనగర్ ఎన్నికలలో ఖర్చు అవుతున్నాయి. దీనికి ఎవరు బాధ్యత వహిస్తారు? ఈ పాపం వోక్స్ అవినీతిని కూడా మించిపోయింది. ఇది ప్రజాస్వామ్యాన్ని తీవ్రస్థాయిలో మానభంగం చెయ్యటమే.

నా అంచనా నిజమైతే..కరీంనగర్ కె.సి.ఆర్ కు దక్కుతుంది, బొబ్బిలి తెలుగుదేశంకు దక్కుతుంది. కాంగ్రెస్ కు వోటేసి గెలిపించే ధైర్యం బొబ్బిలిలో అయితే చెయ్యరు. అసలే అక్కడ కుటుంబాలకు కుటుంబాలు అవినీతి గబ్బిలాలు వేలాడుతున్నాయి.

Thursday, November 16, 2006

శోధన వంద టపాలు పూర్తి




ప్రస్తుత తెలుగు బ్లాగుల హోరులో, అత్యంత చురుకయిన గుంపు అయిన తెలుగు బ్లాగర్ల ఆశీస్సులు, అభినందనలతో శోధన వంద బ్లాగు టపాల సంబరం పూర్తి చేసుకుంది..ఇది 101 వ టపా.పార్టీ...అంటున్నారా? డిసెంబర్ తెలుగు బ్లాగర్ల సమావేశానికి రండి, అక్కడే తీసుకోవచ్చు ;-)

Friday, October 27, 2006

చిత్ర బ్లాగు పునర్దర్శనం

నా కూర్గు పర్యటన ఒక మోస్తరుగా ముగిసింది. అయితే ఈ పర్యటనలో నేను తీసిన కొన్ని చిత్రాల వలన మరలా నా చిత్ర బ్లాగును కొనసాగించటం మొదలుపెట్టాను.

కూల్ క్లిక్స్ : http://coolclicks.blogspot.com

Tuesday, October 03, 2006

శ్రీవారి ఆదాయం : తొమ్మిది కోట్లు

అయితే ఏంటంటా గొప్ప? తొమ్మిది రోజులు కష్టపడి, కిలోల కొద్ది ఆభరణాలు ధరించి, రక రకాలుగా ఊరేగి నిద్ర కూడా లేకుండా భక్తులకు అలసి సొలసి దర్శనమిస్తే తొమ్మిది కోట్లు వచ్చాయి పాపం.

హైదరాబాదులో రోజుకు మూడున్నర కోట్లు వసూలవుతాయి...స్వామీ వింటున్నారా? ఈ నగరంలో మందుబాబులందరూ కలసి అక్షరాలా రోజుకు మూడున్నర కోట్లు మధుపాత్రకు సమర్పిస్తారు.... అంటే తొమ్మిది రోజులలో ముప్ఫైరెండు కోట్లు...:-)...పాపం గాంధీ గారు కూడా ఈ రాబడి ఒక్క రోజు ఆపలేకపోయారు.

అలా నీళ్ళు నమలకుండా ఏదో చెయ్యొచ్చు కదా? మీకూ హుండీ ఆదాయం పెరగొచ్చు, ఈ తాగుబోతులు తగ్గితే...అసలు మీకు ఏమైనా ఆలోచించటానికి భక్తులు సమయమిస్తే కదా !

Monday, October 02, 2006

ఒక్కడు

రఘుపతి రాఘవ రాజారాం, పతిత పావన సీతారాం

సీతారాం సీతారాం, భజ ప్యారే తు సీతారాం

ఈశ్వర్ అల్లా తేరే నామ్, సబ్ కో సన్మతి దే భగవాన్. ||

పుట్టిన తరువాత, నూటా ముప్పై ఏళ్ళకు పైగా గడచినా, ఈ ఒకే ఒక్కడు కలలు గన్న దార్శనిక లోకం, యావత్ ప్రపంచాన్ని ఇంకా విభ్రమంలో ముంచెత్తుతూనే ఉంది.

భగవంతుడు, భారతీయులకు ఉమ్మడిగా ఇచ్చిన వరం "బాపు" జన్మదిన సంధర్భంగా, వారికివే హార్దిక జన్మదిన శుభాకాంక్షలు.

ఈ సంవత్సరం యధావిధిగా "ఈనాడు గాంధిగిరీ పనిచేస్తుందా?" అనే విషయం మీద చాల ప్రసార వాహికలు చర్చలు జరిపాయి. అందులో నాకు నచ్చింది సీ.యన్.యన్-ఐ.బి.యన్ వారు నిర్వచించిన కార్యక్రమం. సంతోషకరమైన విషయం ఏమిటంటే, యువతరం ఇంకా కొంత వరకు గాంధీ అడుగు జాడలపైన ఆశలు పెట్టుకోవటం.అయితే కొంత మంది చాలా ప్రాక్టికల్ గా ఆలోచించి చెప్పినదేమంటే, "ఒక చెంప మీద కొడితే, రెండో చెంప చూపిస్తే, దాన్నీ వాయించి, ఉచితంగా వీపు గూడా వాయగొట్టే కాలం ఇది" :-) కొంత వరకూ నిజమే కదా ! ఇప్పుడు నాకు తెలిసీ గాంధీగిరి కొద్దిగా పనికొస్తున్నది "మౌన పోరటాలు" వరకే. అంత వరకూ ఎందుకూ, గాంధీ బాటలో చిత్త శుద్ధితో నడచిన పొట్టి శ్రీరాములు చనిపోయే వరకూ అప్పటి ప్రభుత్వం దిగి రాలేదు కదా ! నా స్నేహితులొకరు చెప్పినట్లు "బ్రిటీషు వారు కాబట్టి గాంధీ సిధ్ధాంతాలు పని చేశాయి, అదే కనక జర్మన్లు అయితే, భారత దేశ జనాభా సగం తుడిచిపెట్టుకుకు పొయేది, గాంధీతో సహా". అంతే మరి ...శత్రువు బట్టే శరం కూడా ఎంపిక చేసుకోవాలి.

ఐన్‍స్టీన్ అన్నట్లు : రాబోయే తరాలు, అస్సలు ఇలాంటి మనిషి భూమి మీద రక్త, మాంసాలతో నడచేడంటే నమ్మలేకపోవచ్చు.

Saturday, September 30, 2006

నిమజ్జనం చేసాక వినాయకుడు ఏం చేస్తాడబ్బా?

మనం లక్షల గణపతులను నిమజ్జణం చేస్తాం కదా...నీటిలో మునిగాక గణేశుడు ఏం చేస్తాడబ్బా అని వచ్చిన కొంటే ఊహకు రూపం కల్పిస్తే ?

Wednesday, September 27, 2006

ఏడు తరాలు

ఈ రోజు జీ స్టూడియో వారు అలెక్స్ హేలీ రాసిన ప్రసిద్ధ రచన "రూట్స్" ఆధారంగా నిర్మించిన టెలీ చిత్రాన్ని రెండు భాగాలుగా ప్రసారం చేశారు. నవల నన్ను కదిలించినంతగా ఈ చిత్రం కదిలించలేకపోయింది.

కాకపోతే హృదయాన్ని కలచివేసే "ఏడు తరాలు" మరలా చదవాలనిపించే ఆసక్తి పుట్టింది.

Monday, September 25, 2006

విని వినిపించు లైఫ్ అందించు

బిగ్ 92.7 : ఈ కొత్త ఎఫ్.ఎం ప్రసార వాహిక మెచ్చుకోదగినదిగా వుంది. వ్యాఖ్యాతలు అధిక ప్రసంగం, అనవసరపు దీర్ఘ్హాలు తీయకుండా స్ప్రష్టంగా తెలుగు మాట్లాడుతున్నారు. ఇలా ఎన్నాల్లు ఉంటుందో తెలియదు గానీ, ప్రస్తుతానికి ఈ ప్రసార వాహిక నా మదిలో వరల్డ్ స్పేస్ తరువాత స్థానాన్ని పొందింది.

About Us | Site Map | Privacy Policy | Contact Us | Blog Design | 2007 Company Name