Tuesday, November 13, 2007

TV9 : కోఠీ కాలేజీపై కుక్కల దాడి (కేవలం TV9 లో)

ఇరవై నాలుగ్గంటల వార్తల ఛానల్ పెడితే ఇన్ని కష్టాలుంటాయని తెలీదు. :-)కాదేదీ వార్తా స్రవంతికి అనర్హం అని నిరూపించారు. అదీ లైవ్ కామెంటరీ (చాలా కామెడి కామెంటరీ)

ప్రస్తుతం ఈ వీడియో యూట్యూబ్ లో హాట్ హాట్. ఏ వీడియో పడితే ఆ వీడియోని ప్రైవసీ అనే పదాన్నే పట్టించుకోకుండా ప్రసారం చేసే TV9 మరి ఈ వీడియోని కూడా ప్రసారం చేస్తే మంచిది.

Sunday, November 11, 2007

అంతా నువ్వే చేశావు....అవును అంతా నువ్వే చేశావు.

ఈ మధ్య ఈనాడు ఆదివారం సంచికలో ఇదే తరహాలో ఒక పేరడీ ప్రచురించారు. అది చూసి, ఆ ప్రేరణతో రాసినది ఇది.

ఇవి బొమ్మరిల్లు అనే మంచి చిత్రంల్లో, బాగా హిట్టయిన సంభాషణల పరంపర. దీనిని సిద్ధార్ద్, ప్రకాష్ రాజ్ అద్భుతంగా రక్తి కట్టించారు.



గోపి : అంతా నువ్వే చేసావు. మొత్తం నువ్వే చేసావు. చాలు రాధా పెళ్ళైన నాటి నుంచి నువ్వు నా చేత చెయ్యించిన పనులు చాలు. ఇక వద్దు ప్లీజ్.

రాధ : గోపీ…నేనేం చేసాను

గోపి : ఇంకా అర్ధం కాలేదా నీకు. పక్కింటి బ్యాచిలర్ కుర్రోడు దగ్గర ఏముందో, అదే నేను కోల్ఫోయింది. ఆనందం. జీవితంలో సొంత ఆనందాలను కోల్పోయాను నీ వల్ల.

నువ్వు ప్రపంచంలోనే గొప్ప భార్యవి రాధా. నీ భర్త ప్రపంచంలోనే ఒక గ్రీకు వీరుడు అవ్వాలని ఆలోచిస్తావు తప్ప, అసలు నా సీను ఏంటో అర్ధం చేసుకోవు.

రాధ : నేనేది చేసినా వెయ్యి సార్లు మీకు అది బాగుంటుందో లేదో ఆలోచిస్తా గదండి.

గోపి : అవును వెయ్యిసార్లు నాకు బాగుంటుందో లేదో ఆలోచిస్తావు, నాకు నచ్చిందో లేదో ఆలోచించవు.

పని చెయ్యటంలో ఆనందం నీకు తెలుసు. గానీ ఏ పని చెయ్యనివ్వకపోతే పడే కష్టం ఏంటో నాకు తెలుసు.

అసలు నన్ను ఏదైనా చెయ్యనిస్తేగా నా బాధేంటో తెలియటానికి. నీకు ఏదైనా ప్రాబ్లెం వస్తే ఎదురింటి రిటైర్డు ముసలాయన్ను సలహా అడుగుతావు. నన్ను అడగవు. నాతో మాట్లాడు రాధా…ఫ్రెండ్లీగా వుండు రాధా…

రాధ : ఆ మాట అనేది నేను కదండీ (గద్గద స్వరంతో)

గోపి : అంటావు. కానీ వుండవు. ఎందుకంటే అంతా నువ్వనుకున్నట్లే జరగాలి కదా

ఈ కూరలు కొనాలో నువ్వే చెప్తావు. నాకెలా వుంటుందో తెలుసా. నాకు ఆ కాకరకాయ నచ్చదూ అని గొంతెత్తి అరవాలనిపిస్తుంది. నేను తినను అని పారిపోవాలనిపిస్తుంది.

బజారుకెళ్ళి చికెన్ తెమ్మంటావు. అక్కడికి వెళ్లేలోగానే పక్కింటి కుర్రాడిని పంపి వాడి చేతే అది బేరమాడించి కొనిపించేస్తావ్. నవ్వుతున్నారు రాధా బజారులో అందరూ.

నేనేదో క్రికెట్ మ్యాచ్ చూడాలనుకుంటాను. గానీ నువ్వు నేను "సాగే జీవితం 34233 వ ఎపిసోడ్" చూసి ఆనందించాలనుకుంటావ్. అదే నాకిష్టమని అందరితో చెప్తావు.

నేనేదో మాడి పోయిన మసాలా దోశ ఒకటి వెయ్యాలనుకుంటాను. కానీ నువ్వు దానిని ఇంకా బాగా, అందంగా ఎలా చెయ్యెచ్చో చెప్తూ నా దోశ కూడా నువ్వే వేసేసి సరదా పడిపోతావ్. నేనెలా చెయ్యాలో కూడా నువ్వే చెప్ర్తుంటే ఇంకా నేనెందుకు రాధా దోశలు వెయ్యటం?

చివరికి షేవింగ్ ఎలా చేసుకోవాలో కూడా నువ్వు చెప్తుంటే గడ్డం అస్సలు తెగటం లేదు రాధా. నీకు తెలీదు. నువ్వు చెప్పింది చెయ్యలేక, నాకు నచ్చింది చెప్పలేక నరకం అనుభవించాను రాధా. నరకం.

ఈ ఫ్రస్టేషన్, బాధ ఎవరిమీద చూపించాలో తెలియక ఒక సారి మన టామీ మీద గట్టిగా అరిచాను కూడా. అది ఇప్పటికీ నా వైపు అనుమానంగా చూస్తునేవుంది. దగ్గరికి రావటం లేదు.

సరే, నేనిప్పుడు ధోనీలా జుత్తు పెంచాలి అంతే గదా? మీసాలు తీసెయ్యాలి అంతే కదా. చేస్తాను రాధా. నేను అవి చేస్తే ఛండాలంగా వుంటానని తెలుసు. అయినా చేస్తాను.

భార్యగా నువ్వు ఇన్నాళ్లు ఉప్పొంగిపోతున్నావు కదా? నువ్వలా ఉప్పొంగిపోవటం కోసం గత ఏడు సంవత్సరాలుగా నేను భర్తగా ఓడిపోతూనే వున్నాను రాధా. ఇలా ఓడి పోతూ వుంటే మరో మూడేళ్ళలో నా పెళ్ళి జీవితం ఏంట్రా అని చూస్తే, అందులో నేనుండను. నువ్వుంటావు. అంతా నువ్వే వుంటావు.

Friday, November 09, 2007

ప్రేక్షకుడి రక్షణ ఒక "చేతి తడుముడు" పొడవు మాత్రమే

రాత్రి హ్యాపీ డేస్ సినిమాకెళ్లాను. ప్రసాద్ ఐమాక్స్ థియేటర్ (మన నగరానికి అదొక నగ అని చంద్రబాబు అభిప్రాయం) రాత్రి పది నలభై అయిదు నిమిషాలకు సినిమా అయితే నేను దాదాపు తొమ్మిదిన్నరకే చేరుకున్నా (ఇంటర్నెట్ కొనుగోలు కాబట్టి). నా స్నేహితుడు రావటానికి ఇంకా సమయముండటం వలన అటూ ఇటూ తిరుగుతుండగా సెక్యూరిటి మనుషులు నా దృష్టిని ఆకర్షించారు. అసలు వీల్లెలా పని చేస్తున్నారో చూద్దామని ఆసక్తిగా గమనించటం మొదలు పెట్టా…

అక్కడ రెండు సెక్యూరిటీ ద్వారాలున్నాయి. చెక్కతో చేసినవవి. కాబట్టి కాస్త చవకవే కొనుక్కున్నట్టున్నారు. రెండింటి గుండా పొలో మని జనాలు రావటం మొదలుపెట్టారు. మగవాళ్ళందరిని ఆపి ఏదో తడమాలన్నట్లు తడిమి వదులుతున్నారు.( నన్ను తనిఖీ చేసినపుడయితే వాడి చెయ్యి నా మొబైల్ని ముట్టలేదు కూడా). ఈలోగా కొంతమంది స్త్రీలు వచ్చారు. లోపలికి వచ్చాక దిక్కులు చూస్తున్నారు. బహుశా తనిఖీ చేస్తారని అనుకుంటా..

మీరెళ్ళండి మేడమ్ అని వారిని లోపలకు పంపేసారు. ఇక అప్పటి నుంచి వస్తున్న స్త్రీలందరికి ఇదే తంతు. మరి ఇదే రకం సెక్యూరిటినో అర్ధం కాదు. మగోల్లేమన్నా బాంబులు బుర్రలో పెట్టుకుని పుట్టారా? ఆడోల్లలో ఆత్మహత్యా బాంబర్లు వుండరా? అసలే ఈ మధ్య ఆడోల్లు మగాళ్ళతో పొట్టలలో సమానత్వం సాధించేసారు. (సీరియస్ గా తీసుకోవద్దు…ఇది మా ఆఫీస్లో ఆడోల్లు వేసుకునే జోకే…:-))

నేను వుండబట్టలేక వెళ్ళి వాడినడిగా. వాడు నా వైపు చూసి హి హి అని నవ్వాడు. నేను కాస్త సీరియస్ గా చూసేసరికి "నన్నడుతారేంటండి…మానేజర్ని అడగండి" అన్నాడు. వాళ్లే అమ్మాయిలను పెట్టటం లేదు ఈ పనికి…మేమేం చేస్తాం సార్ అన్నాడు. అయితే మీ మానేజర్ని పిలు అన్నాను. వాడికి లైట్లు ఆరిపోయాయి. మౌనంగా తన పని తను చెయ్యటం మొదలుపెట్టాడు. మరీ తిడితే ఫీలవుతాడేమొనని నేను నోర్మూసుకుని సినిమా చూడటనికి పోయాను. ఇక్కడ సంగతేంటంటే స్త్రీలను తనిఖీ చేసే స్త్రీలు రాత్రి తొమ్మిది తర్వాత పని చెయ్యరంట. మరి ఈ పద్దతితో వాళ్ళ సెక్యూరిటీ ఏ విధంగా ఏడుస్తుందో అర్ధం అవుతుంది.

ఆ ద్వారాల నుంచి పోతుంటే ఒక సారి కుయ్ మని , ఒక కుయ్ కుయ్ కుయ్, కక్, క్వీ అంటుంది. ఈ భాషకు అర్ధం వాళ్లకు తెలుసా అంటే…ఏమో చెప్పలేం.

ఏది ఏమైనా పేరు గొప్ప వూరు దిబ్బ అన్న నానుడి ఈ ప్రసాద్ ఐమాక్స్ కు సరిపోతుంది. పాప్ కార్న్, ఖరీదయిన మంచి నీరు అమ్మటానికి కుప్పలు కుప్పలు జనాలుండే ఈ థియేటర్లో ప్రేక్షకుడి రక్షణ ఒక "చేతి తడుముడు" పొడవు మాత్రమే.

మాకు తెలీదేటి మరి

ఏటండీ ఈ ఇడ్డూరం. నీ సంగతి నాకు తెలుసంతారొకరు….సె ఎల్లెహె నీ సంగతి నాకూ తెలుసంతాడింకొకాయన. మరి తెలిస్తే మాకు సెప్పకుండా ఎందుకూంతున్నారు బాబు. అహ నా కర్ద్గం గానేదు కానీ, ఈ సంగతులేవో సెప్పేత్తే మా బాగా వుంటాది కదా.

ఓహొ మా బాబులు మా సెవుల్లో పువ్వుల్నేవండీ. మాకందరికీ మీ ఇద్దరి సంగతులూ తెలుసునండీ బాబులు. ఏటి? అలా సూత్తారేటి. ఎందుకు మిమ్మల్ని అదే పనిగా గుద్ది గుద్ది గెలిపిత్తన్నామనా?

అదేనండి మా జన్మలో చేసుకున్న ఖర్మ..

మీరంతే రోజు గుప్పెళ్లు, గుప్పెళ్లు కారం, వుప్పు తింతారు. మాకు అవి అట్టుకురావటానికి సొమ్ములేవి? అందుకే మామవి తినం.

అందువల్ల మాకు సిగ్గు నేదు, శరం నేదు. వోట్లు గుద్ది మిమ్మల్ని ఆ మాయదారి ఇల్లు, అదేటండి అంటారు….ఆ ఏదో అసెంబులీ అని….అక్కడికి పంపుతాం. కొట్టుకు సావడానికి మీ జిమ్మలరిగి పోయేలా…

Thursday, November 08, 2007

ఒప్పించే శక్తి ఒక వరం

ఈ మధ్యన ముంబైలో ఒక సెమినార్ కు హాజరయ్యాను. ఆ సెమినార్లో భాగంగా సాఫ్ట్ స్కిల్స్ ఫర్ సాఫ్ట్ వేర్ ఆర్కిటక్ట్స్ అనే అంశం మీద ఒకాయన అద్బుతంగా ప్రసంగించాడు. అందులో నాకు బాగా నచ్చింది "conviction" అనే అంశం. మనం చెప్పేది తప్పా? ఒప్పా అనే విషయం ఎక్కడా పనిచెయ్యదు. మనం ఎదుటివారిని కన్విన్స్ చేసామా లేదా? అనేదే ముఖ్యం. అందుకు ముందర మనలని మనం కన్విన్స్ చేస్తుకోవటం చాలా ముఖ్యం. ప్రముఖ వార్తా పత్రికలు చేసేది అదే. అవి రాసేది తప్పుడు వార్తలయినా ఈ "conviction" అనే దానిని మహా బలంగా వాడుతాయి. జనాలలో వున్న Negative Pulse ని బాగా లాగి లాగి ఒక్క సారి వదిలి, అప్పుడు విషయాన్ని రాస్తాయి. ఇది ఒక అద్భుతమైన ప్రక్రియ. పైన చెప్పిన వక్త ఒక మంచి జోకు కూడా చెప్పాడు (ప్రసంగం మొత్తం నవ్విస్తూనే వున్నాడనుకోండి)

ఒక సేల్స్ ఎగ్జిక్యూటివ్ ఒక ఎత్తైన శిఖరం మీద నుంచి దూకి ఆత్మహత్య చేసుకోబోతున్నాడు.

అది ఒక సాఫ్టు వేర్ నిపుణుడు చూసి, అతనిని ఎలా అయినా ఆపాలని…కేకలు వేస్తూ ఒక్కసారి ఆగు వస్తున్నా అని అరిచాడు

అతడు మనోడి వైపు చూసి, కొద్ది సేపు ఆగాడు…

అతికష్టం మీద ఆ శిఖరం ఎక్కి అతని దగ్గరకు వెళ్ళాడు

ఒక పది నిముషాలు వాళ్లిద్దరు మాట్లాడుకున్నాక……

ఇద్దరూ ఆ శిఖరం మీది నుంచి దూకి చచ్చారు.

అదన్న మాట "conviction" కి వున్న శక్తి. :-)

Sunday, November 04, 2007

ఎంత అందమైన లోకం? - లూయిస్ ఆర్మ్ స్ట్రాంగ్

ఈ పాట నాకు జాజ్ సంగీతంలో తెలిసిన ఏకైక పాట. అత్యంత ఇష్టమైన పాట. రాప్సోడీలో ఈ పాటను రోజుకొక్కసారయినా వినాలనిపిస్తుంది.
మీరు వినండి. ఈ పాటను ప్రఖ్యాత జాజ్ గాయకుడైన లూయిస్ ఆర్మ్ స్ట్రాంగ్ పాడారు. ఆనందం, మార్దవం, ఆప్యాయత అంతా ఒకే సారి చూడాలనుకుంటే లూయిస్ పాడుతున్నపుడు అతన్ని చూడాలి.

Tuesday, October 30, 2007

అ అంటే అసురులు…ఆ అంటే ఆటోవాలా

పై విధంగా భవిష్యత్తులో పిల్లలు చదువుకోవాల్సి వస్తుందేమో. ఎందుకంటే వారు రోజు స్కూలుకు వెళ్లే ఆటోనే వారికి మొదటి స్కూలుగా తయారయి ఆటో వాలాల పెడ బుద్ధులు అలవాటు అయ్యే లక్షణాలున్నాయి మరి.

ఆటోని 99 శాతం వాడేది మధ్య తరగతి, దిగువ తరగతి ప్రయాణీకులే. ఇప్పుడు జరుగుతున్న సమరమంతా వారిని ఎన్ని రకాలుగా దోచుకోవాలా అన్నదే. ఆ మధ్య ఆరుగురు పిల్లలు వెళ్తున్న ఒక ఆటోను చూసి అవాక్కయ్యాను. వారందరూ చిన్న పిల్లలే అయినా, పెద్ద పెద్ద మూటలలాంటి బ్యాగులు వున్నాయి. అమ్మాయిలూ వున్నారు. అప్పటికే ఆటోలో ఎలానో సర్దుకు కూర్చుని అమాయకంగా చూస్తున్నారు పాపం. వారిని అలా పంపిస్తున్న తల్లితండ్రుల మీద చిర్రెత్తుకొచ్చినా, స్కూల్లు, వాటి దూరాలు, ఆర్దిక కారణాలు గుర్తొచ్చి "పాపం పేరెంట్స్" అనుకున్నాను.

ఇప్పుడు ఆ సంఖ్యను "ఎనిమిది" కి పెంచాలంట. పిల్లకాయలు అని సరదాగా అనుకుంటాం..వారేమీ నిజంగానే "కాయలు" కాదు. బస్తాల్లో కుక్కినట్లు ఆటోలో కుక్కడానికి. ఈ ముదనష్టపు ఐడియాకి సీ.పి.యమ్, సీపిఐ లాంటి అవకాశవాద బూర్జువా పార్టీల మద్దతు. కాంగ్రెస్‍వి వోటు బ్యాంకు రాజకీయాలంటూనే తెలుగు దేశం కూడా ఈ చెత్త బ్లాక్ మెయిలింగ్ అంశాలకు మద్దతు ప్రకటించింది.

"ఠాగుర్" చిత్రంలో ప్రకాశ్ రాజ్ తన పాట్లు చూసి గేలిగా నవ్విన తోటి కానిష్టేబుల్ ని ఉద్దేశించి ఇలా అంటాడు "నవ్వురా నవ్వు…నువ్వు ఈ రోజు నన్ను చూసి నవ్వుతున్నావు…రేపు నిన్ను చూసి నేను నవ్వుతాను…ఇలా మనం ఉండబట్టే మన జీవితాలను చూసి అందరూ నవ్వుతారు" అని. సరిగ్గా ఈ డైలాగ్ గుర్తులేదు కానీ, అది సరిగ్గా మన రాజకీయ పార్టీలకు సరిపోతుంది. ఒక సరళీకరణ మార్పును ప్రభుత్వం తెస్తుంది అంటే, వారిని అభినందించి సహకరించటం మానేసి దోపిడీ మూకలకు మద్దతిచ్చేస్తున్నాయి ఇప్పటి పార్టీలు.

కొన్నాల్లకు కనీసం పారిపోయే ఛాన్స్ ఇవ్వకుండా పట్టేసుకుంటున్నారని గజ దొంగలందరూ ఒక ర్యాలీ నిర్వహించి తమ డిమాండ్లను వినిపించినా "హాశ్చెర్యం" లేదు. దానికి అన్ని పార్టీలు "బే సిగ్గు" గా మద్దతు ప్రకటించేస్తాయి. మద్దతేగా….ఫ్రీ నే గదా..ప్రకటిస్తే పోలా…

ఇక ఆటో చెత్త విషయం..

అందరికి తెలుసు ఈ క్రింది విషయాలు….

౦౧. నగరంలో ఎనభై శాతం చెత్త మీటర్లే వాడుబడుతున్నాయి (ఇది ఒక శాతం అని ఆటోవాల్ల కారు కూత)

౦౨. చాలా వరకు ప్రమాదాలకు కారణం ఆటోలు (ఈ ప్రమాదాలలో అవి ఏమి అవ్వవు…)

౦౩. అతి ప్రమాదకర డ్రయివింగుకు చిరునామా ఆటోవారే

౦౪. తొంభై శాతం ఆటోలు సిగ్నల్స్ ను పాటించే సీనే లేదు

౦౫. చాలా వరకూ ఆటోలు అద్దెకు తీసుకుని తిప్పేవే…(వాటి సొంతదారులందరూ బడా బాబులు…)

౦౬. మహిళలకు రాత్రుల్లు ఇప్పటికీ ఆటో ప్రయాణం సురక్షితం కాదు (ఇక ఆటోల స్థానే కార్లు వస్తే? వామ్మో…)

౦౭. నగరంలో ట్రాఫిక్ నరకానికి ప్రధాన కారణాలలో ఒక కారణం ఈ ఆటోలే.

౦౮. ఆని రకాల ఆక్రమణలు వీరు సొంతం ..బస్ స్టాండులు, రోడ్డులో కొంత భాగం, ప్రధాన రోడ్ల మలుపులు ఒకటేమిటి.


మొన్న మా అఫీసులో ఒక మహిళా కొలీగ్ ఇలా అన్నారు…"అసలు ఈ లక్ష ఆటోలను తీసేసి చిన్న చిన్న బస్సులు తిపితే నయమండి…సుఖంగా వుంటుందని". నిజమే అనిపించింది. ఆటోలు ప్రయాణ సాధనాలు. అంతే. అక్కడితో ఆగాలి. అంతే గాని అదేదో కల్లు గీత పరిశ్రమలాగా హడావిడి చేసి యూనియన్లుగా తయారైతే ఇలానే వుంటుంది.

రేప్పొద్దున్న సిటీ బస్సుల సంఖ్యను తగ్గించమని డిమాండు చేసినా ఆశ్చర్యపోనక్కరలేదు.

భవిష్యత్తులో ఈ నగర జనాభాను ఆ దేవుడే రక్షించాలి…చివరకు "ఆటోల యూనియన్ నుంచి", "తోపుడు బల్ల సంఘం నుంచి", "జూబ్లీ హిల్స్ కాల్పు గాళ్ళ సమితి నుంచి", "కొజ్జా నేరగాళ్ళ యువత నుంచి",

రాజకీయమా ! నువ్వు మాత్రం నీ కుళ్లు నవ్వు ఆపకు. నీకది అచ్చి వచ్చిన నవ్వు. కనీసం తరువాతి ఎన్నికల వరకూ..

Monday, October 22, 2007

ఈ వారం బ్లాగ్విషయం : నేటి కాలంలో 64 కళలు ఏవి?

ఈ వారం విషయం: నేటి కాలానికి అరవైనాలుగు కళలు.

మీకంతా తెలుసు కదా, మనకు అరవై నాలుగు కళలు అంటారని, బహుశా అవి నాటి రోజులలో అప్పటి అవసరాలకు తగ్గట్టూ ఫ్రేం చేసి ఉంటారు.

అదే ఈ రోజుల్లో అయితే మనము ఏవి అరవై నాలుగు కళలుగా పరిగణించాలి?

వేటిని నేర్చుకుంటే సకలకళాప్రవీణ అని పిలవ వచ్చు?

నా పుర్రెకు తోచిన కళలు ఇవి...

౦౧. కంప్యూటరు కళ
౦౨. ట్రాఫిక్కు కళ
౦౩. రాజకీయము
౦౪. అబద్ధము
౦౫. భూముల అమ్మకము
౦౬. భూముల కొనుగోలు

Wednesday, October 17, 2007

నా చిత్ర బ్లాగు ఇక బ్లాగరుకు బై.బై అంటోంది

నా చిత్ర బ్లాగుకు దసరాకు సరికొత్త బట్టలు తొడిగా..ఇక బ్లాగరుకు బై.బై :-)

నా చిత్ర బ్లాగును దర్శించి మీ అభిప్రాయం తెలపండి.

http://www.visualode.org

Friday, September 28, 2007

హాలో మూడు...ఆటల ప్రపంచంలో అమ్మకాల రికార్డులు బద్దలు

ఈ అమెరికోల్లకి కంప్యూటర్ ఆటల పిచ్చి కొద్దిగ ఎక్కువ అని తెలుసు గానీ, ఇంత ఎక్కువని తెలీదు. XBOX 360 కోసం తయారయిన Halo 3 ఆట విడుడలయిన ఇరవై నాలుగ్గంటలలో 170 మిలియన్ల డాలర్లు అమ్మకాలు జరిగి, కంప్యూటర్ ఆటల రంగంలో కొత్త రికార్డు సృష్టించింది.

అంతే కాక అదే రోజు ఇంకో రెండు రికార్డులు...అత్యధిక ముందస్తు అమ్మకాలు, అత్యధిక అంతర్జాల ఆటగాళ్ళు ఆడిన ఆటగా రికార్డులకెక్కింది.

ఇక్కడ మీరు కధనం చదవవచ్చు.

ప్రతిష్టాత్మక MIT విశ్వవిద్యాలయం విద్యార్ధులు Halo 3 విడుదల సందర్భంగా ఏర్పాటు చేసిన ఒక సరదా విగ్రహం

Thursday, September 27, 2007

సెప్టెంబరు నెలలో పదివేల దర్శనాలు

ఈ సంవత్సరం తెలుగు బ్లాగులను సందర్శించేవారి సంఖ్య గణనీయంగా పెరిగింది. ఈ సెప్టెంబరు నెలలోనే నా బ్లాగు దర్శనాల సంఖ్య పది వేలు దాటేసింది. వావ్...

Tuesday, September 25, 2007

ప్రపంచ ఇరవై-ఇరవై : మరిచిపోలేని మధుర క్షణాలు

ఇండియా, పాక్ ని ప్రపంచ వరల్డ్ కప్ మొదటి బౌల్ - ఔట్ లో ఓడించిన మధుర క్షణాలు



యువరాజ్ సింగు వరుసగా ఆరు బంతులకు ఆరు ఆర్లు బాదిన మధుర క్షణాలు (విలువ : కోటి రూపాయల బహుమతి)




ఫైనల్ పోటీలో మిస్బా ఉల్ హక్ కు జోగిందర్ వేసిన చివరి మూడు బంతులు

Monday, September 17, 2007

సమాల్‍ చేసింది తప్పా ఒప్పా?

దేశంలో తొలి సారిగా ప్రభుత్వం పైన సంచలన వ్యాఖ్యలు చేసి పెద్ద తేనె తుట్టెనే రేపారు. ప్రభుత్వ రంగంలో అంతులేని అవినీతి వున్నదనేది ఎవరూ కాదనలేని నిజం. అంతే కాదు ఈ అవినీతికి కొమ్ము కాసే వారు సాక్షాత్తు రాజకీయ నాయకులేననీ అందరికీ తెలుసు. చిన్న చిన్న విషయాలలో కూడా తల దూర్చి కాంట్రాక్టుల కమీషన్లు కొట్టడం మన ఎమ్.ఎల్.యే లకు అలవాటే. దీనిలో అన్ని పార్టీలతో సహా ఎవరికి మినహాయింపు లేదు. ఒకరికి ఒకరు సాటి.



అయితే ఇప్పుడు సమాల్ ఆరోపణలు విషయానికొస్తే...నాకు వచ్చిన ఆలోచనలు ఇవి..




  • అధికారంలో వుండగా అసలు అందరినీ వణుకు పుట్టించేలా రిపోర్టులు ఇవ్వొచ్చు..ఎందుకు చెయ్యలేదు ?


  • విజిలెన్సు రిపోర్టును అసెంబ్లీకి సమర్పిస్తారు. సమర్పించవచ్చు కదా?


  • ఇన్ని అన్యాయాలు జరుగుతుంటే ఏ.సీ.బికి గానీ, ముఖ్యమంత్రికి గానీ రహస్య నివేదిక సమర్పించవచ్చు కదా?


  • ప్రభుత్వ విజిలెన్సు డాటా ను రిటైర్మెంటు తర్వాత పత్రికలకు ఇవ్వటం ఎంతవరకూ సమంజసం?


  • మూడు సంవత్సరాలుగా విజిలెన్సు నివేదికలు ఇవ్వకపోతే, ప్రభుత్వం ఎందుకు చర్యలు తీసుకోలేదు?


  • హఠాత్తుగా ఇప్పుడు సమాల్ మీద అసభ్యంగా వ్యాఖ్యలు చేస్తున్న వారు ఇప్పటి వరకు ఎందుకు ఊరుకున్నారు?


  • కుల ప్రసక్తితో సమాల్ మీద ఎదురు దాడికి దిగటం అంత అవసరమా? లేదా ఇంకో దారి దొరకక ఈ వ్యాఖ్యలకు తెగబడుతున్నారా?


  • ప్రతిపక్షాలు తెగ అల్లరి చేస్తున్నాయి ఇప్పుడు...గానీ వారు పక్షంలో జరిగిన వాటి మీద ఎప్పుడయినా చర్యలు తీసుకున్నారా? ఈ మూడేళ్ల లోనే హఠాత్తుగా అవినీతి కొండంతగా పెరిగిందా?


  • సమాల్ బయట పెట్టిన విషయాలు ప్రతి పక్షాలకు ఇప్పటి వరకూ తెలియదా? వాటికి ఆ మాత్రం లాబీయింగ్ నెట్వర్కు ప్రభుత్వంలో లేదా?



ఏది ఏమైనా అందరూ కలసి సామాన్యుడి జీవితాన్ని, ప్రభుత్వ యంత్రాంగాన్ని అపహాస్యం చేస్తున్నారనేది నిర్వివాదాంశం. అది కాంగ్రెస్ అయినా, తెలుగు దేశం అయినా, సీపియమ్ లేదా భాజపా అయినా పెద్దగా తేడా లేదు. మనుషులే మారతారు. ఈ ఐ.ఏ.యస్ లు, ఐ.పీ.యస్ లు, రాజకీయ నాయకుల పంచన చేరి వారికి కుక్క సేవ చెయ్యకా మానరు. మన విస్తరిని చించకా మానరు.

Saturday, September 15, 2007

శోధనను కాలచక్రంలో ప్రతిశోధిస్తే...

ఈ రోజు ఈనాడులో తెలుగు బ్లాగుల మీద వ్యాసం వచ్చింది. చాలా సంతోషం. కొత్తగా వచ్చే వాళ్లకు నీ బ్లాగులో టపాలు ఎక్కువ కనిపించవు కదరా...ఎలా చదువుతారు అనడిగాడు మా ఫ్రెండొకడు. అందుకని గత రెండు సంవత్సరాల నుంచి రాసిన 200 పైగా వున్న టపాల నుంచి కొన్ని (బాగా హిట్లు వచ్చినవి, ఆదరణ పొందినవి) ఇక్కడ పెడుతున్నా...(పాతవి ముందర)

రాజధాని సిత్రాలు

భీముడు, బకాసురుడు...తెలుగు పరీక్ష

ఎవరు నేర్పారమ్మ ఈ పల్లెకూ?

అయ్యా అధ్యక్షా

మన సినిమా హాస్యం నిజంగా హాస్యమేనా

నీ కోసం ఎదురు చూసే వారెవరు?


హాయ్ నా పేరు గణపతి...౧
హాయ్ నా పేరు గణపతి...౨


హిందూ ఎక్కడి నుంచి పుట్టింది?

అంతా మన మంచికే

మరో పద్మ వ్యూహమా

బాబోయ్ TV9

నేను నష్ట పోయాన్రా బాబు

పిచ్చి భారతం

పావుకిలో పేరు మార్చాలి

మెగా ఆ(టో)గడాలు

తెలుగు సినిమా వజ్రోత్సవాలు,,,హీరోలు...జీరోలు - ౧
తెలుగు సినిమా వజ్రోత్సవాలు,,,హీరోలు...జీరోలు - ౨

అందమైన జీవితమా? అందమైన సెల్ ఫోనా


దేశ ముదురు (A)

ఇది నవ్వే విషయమా?

సీమాస్ పై (సీ)లిపి సాహసం

క్రికెటాభిమానులు...జర భద్రం

భారతీయులు, క్రీడా స్ఫూర్తి

ప్రాణ సంకట బాదు

పిల్లికి చెలగాటం...ఎలుకకి ప్రాణ సంకటం

నేనూ ఒక కవినే...

రామా? సేతువు కట్టావా లేదా?

గుర్తుకొస్తున్నాయి...గుర్తుకొస్తున్నాయి

తానా తందానా

ఎంతకాలం ఈ ఆత్మద్రోహం

నీకా ఛాన్స్ ఇవ్వను

సాఫ్ట్వేర్ రంగంలో బుర్రలు ఎంత వేడెక్కి జుత్తు రాలి బట్ట తలలు వచ్చేసినా, ప్రతీ పనిలోను వెతుక్కుంటే కుప్పలుగా వినోదం దొరుకుతుంది. కంగారులో, ఆతృతలో బయటపడే వినోదమన్నమాట. ఎలాంటి సంఘటనలు మళ్ళీ మళ్ళీ చెప్పుకుని పగలబడి నవ్వుకుంటాం. అలాంటిది ఒకటి... నేను ఎప్పుడూ మర్చిపోలేనిది ఇది...

అవి నా కెరీర్ మొదటి సంవత్సరపు రోజులు. ఒక చిన్న కొత్త కంపనీలో ఉద్యోగం. అది కూడా మా ఫ్రెండు గాడి ఎన్నారై చుట్టాలది, అందువలన మేమే దానికి ఆద్య్లులం, ఆర్యులం కూడా. మా ఎనిమిది మంది స్నేహితులు అక్కడే పని చేసేవాళ్లం. అప్పుడే యూనివర్సిటీ నుంచి బయటకు వచ్చామో ఏమో, బాగా ఏపుగా పెరిగిన తోటకూర పొలంలోనికి బర్రెను తోలి..ఇక నీ ఇష్టం, తిను పో అన్నట్లుగా వుండేది మా పరిస్థితి. ఏది దొరికితే అది చదివెయ్యటం, ఇంటర్నెట్ను పీల్చి పిప్పి చెయ్యటం, రోజులు పద్దెనిమిది గంటలు పని చెయ్యటం అలవాటయిపోయాయి. కంపనీ నుంచి ప్రోత్సాహం అలానే వుండేది మరి. మేమందరం కలసి విబి, ఒరాకిల్ కాంబినేషన్ లో ఒక కంటెంట్ పోర్టల్ నడుపే సాఫ్ట్ వేర్ రాస్తుండే వాళ్లం. చాలా పెద్ద ప్రాజెక్టు అది. అందులో డాటా కూడా చాలా ముఖ్యమైనది.

ఒక రోజు నా స్నేహితుడు, ఆ సిస్టంలో వున్న పనికిరాని డాటాని తీసేసే ప్రోగ్రామ్ చాలా దీక్షగా రాస్తున్నాడు. సాధారణంగా ఎవరూ డాటాని తొలగించరు, దానిని ఇంకొక చోటకు తరలించెయ్యటమో, ఫ్లాగ్ చెయ్యటమో చేస్తారు. అది మాకు ఆ రోజులలో తెలియదు. వాడు ప్రోగ్రామ్ రాసేసాడు. మా ఇంకొక ఫ్రెండుని పెల్చి ఒరే ...ఇక నువ్వు టెస్టు చేసుకో..ఇటీజ్ డన్...యూనో అని రిలాక్స్ అయ్యాడు. వాడొచ్చి అప్లికేషన్ మొదలుపెట్టి, పనికి రాని డాటా అంతా వెతికి అంతా సెలెక్టు చేసుకుని "Delete Selected Data" అనే బటన్ నొక్కాడు. అప్పుడు వాడికి ఈ విధంగా స్క్రీన్ మీద కనిపించింది.(నేను దానిని మరలా తయారు చేసి పెట్టాను ఇక్కడ)



ఇది చూసాక టెస్ట్ చేస్తున్న మా ఫ్రెండు గాడికి డాటా బ్యాకప్ తీసుకుంటే మంచిదేమో అన్న ఆలోచన వచ్చింది.వాడు..కానీ అక్కడా "Cancel" బటన్ వుంటేగా? ఒకే ఒక్క ఆప్షన్.వెనుతిరిగే ఛాన్సే లేదు :-) వాడు వెనక్కు తిరిగి అయోమయంగా, అదో రకంగా మా వాడి వైపు నవ్వాలా, ఏడాలా అన్నట్లు చూసాడు. వాడిదీ అదే పరిస్థితి. కంగారులో "Cancel" పెట్టలేదు వాడు. అయితే ఇంకేం చేస్తాం...ఇక్కడ "Ok" బటన్ నొక్కకుండా వదిలేసి, డాటా సర్వర్ మీద నుంచి కాపీ చేస్తా ఒక్క నిముషంలో అని పరిగెత్తాడు. గబ గబా క్వెరీలు అవీ రాసి ఆ డాటా వెతకటం మొదలు పెట్టాడు. ఎంతకూ దొరకదే...

తీరా అనుమానం వచ్చి ఆ అప్లికేషన్ కోడ్ చూస్తే...

డాటా అంతా చెరిపేసాకే మా వాడు ఆ సందేశం ("Are you sure..") చూపిస్తున్నాడు. అదీ ఒక్క బటన్ తో...

ఇక ఆ రోజంతా కడుపు నొప్పొచ్చేలా నవ్వుకున్నాం...ఆ సంఘటన గుర్తుకొచ్చినప్పుడల్లా నవ్వొస్తూనే వుంటుంది.

Tuesday, September 11, 2007

ఐ టీ ఉద్యోగుల ఆగష్టు నెల బాధలు

ఆగష్టు, సెప్టెంబరు నెలలు సమీపించే కొద్ది సాఫ్టువేరు ఇంజనీర్ల పనితనం ఒక్క సారిగా పెరిగిపోతుంది. ఎందుకంటే ఆ నెలలలోనే తమ పనితనం తాలుకా మూల్యాంకనం జరిగి కొత్త జీతాలు నిర్ణయిస్తారు కాబట్టి. ఎవడి వైపు చూసినా చాలా ప్రో యాక్టివ్ గా పని చేసేస్తుంటారు. వార్నీ..ఈడి పొట్టలో అణు రియాక్టరు వుందా అని అనుమానాలు వస్తాయి వాళ్ల వైపు చూస్తే...ఇంతా చేస్తే అసలు పిలకంతా మేనేజరు చేతిలోనే వుంటుంది. మేనేజరును రకరకాల కోతి వేషాలు వేసి, సోపు రాసి ఆనందింపచెయ్యటం కొంతమంది చెయ్యగలుగుతారు. ఆ చేష్టలు ఈ టైములో ఎక్కువవుతాయన్నమాట. శుభ్రంగా బాగా పని చేసుకునే వాళ్లు మాత్రం అమాయకంగా ఎదురుచూస్తూ వుంటారు...నా మేనేజరు ఈ సారి ఏ కహాని చెప్తాడా అని. ఈ బాధలపై నితిన్ శ్రీ వాస్తవ్ అనే మన బోటి సాఫ్టు వేర్ నిపుణుడు గీసిన కార్టూన్ చూడండి. కడుపుబ్బా నవ్వుకోండి.










Sunday, September 09, 2007

ఇది ఒక తగలబడుతున్న రోమ్

ఇదేనా భాగ్యనగరం అనుకుని పదిహేను రోజులయ్యిందేమో...మరికొంత మంది అభాగ్యులు కన్ను తెరిచేలోపు ప్రాణాలు వదిలేసారు. ఎప్పటిలానే మన ఎక్స్ గ్రేషియా రాజకీయం రంగప్రవేశం చేసింది. ప్రతి రాజకీయ నాయకుడు పరిగెత్తుకొచ్చేసి ఐదు లక్షలు ఎక్స్ గ్రేషియా ఇవ్వాలని నిర్ణయించేసారు..ఎంత దయార్ద హృదయులు? వారికి చెందిన పార్టీల కార్యకర్తలు ఒక్కడొస్తే ఒట్టు. ఒక్క నాయకుడైనా తమ పార్టీ తరపున ఒక్క లక్ష ఎక్స్ గ్రేషియా ప్ర్రకటిస్తారేమో అని చూసా? ఛ ఛ అంత పని మన వాళ్లు చెయ్యటమా? నాయకుల సభలకు బ్యానర్లకు పెడతారు కోట్లు..మరి ఇక్కడ ఏం అడ్డు వస్తుందో వీళ్లకు?


మొత్తానికి ఒకటి అర్ధం అయ్యింది. మనకు ప్రత్యేకంగా ఎక్స్ గ్రేషియా మంత్రిత్వ శాఖ వుండాల్సిందే. ప్రతి నెలా క్రమం తప్పకుండా చనిపోతున్న రైతులు, అభాగ్యులు, పోలిస్ బాధితులు మొదలైన వారికి సక్రమంగా ఈ డబ్బులు అందచెయ్యటం అప్పుడు సులభం అవుతుంది.


మొన్నామధ్య ఈ నగరానికి ఏ.వన్ హోదా ఇచ్చినపుడు నాకు తిక్క రేగింది. అసలు ఏ.వన్ హోదా ఎందుకు, ఏ నగరానికి ఇస్తారో నాకు తెలియదు కానీ, మామూలు స్థాయి నుంచి అతి దరిద్ర స్థాయికి చేరుకున్న నగరాలకు ఇవ్వరని మాత్రం నాకు గట్టి నమ్మకం వుండేది. ఆ నమ్మకం ఆ రోజుతో పోయింది.



ఇక్కడ వర్షం పడితే ఒకరిద్దరు చనిపోతారు...మాన్ హోల్లలో పడి. దీనిని ఎవడూ బాగు చెయ్యలేడు. చేతులెత్తేసారు.



ఇక్కడ తీవ్ర వాదులు హాయిగా పాస్ పోర్టులు, రేషన్ కార్డులు తీసుకోవటానికి వస్తారు. ఇక్కడే సురక్షితంగా మకాం చేస్తారు.



ఇక్కడ చినుకు పడితే ట్రాఫిక్ నరకం. పోలీసులు మాత్రం మాయం



చలానాలతోనే సంవత్సరానికి కోటి రూపాయల ఆదాయం సంపాదిస్తారు ఇక్కడి పోలీసులు.



ఇక్కడ రోజుకు మద్యం విక్రయం ఒకటిన్నర కోటి.



ఎక్కడ బాంబుకు పేల్తాయో తెలియదు. ఎవరు పేల్చారో ప్రభుత్వానికి అంతకన్నా తెలియదు.



నాసి రకం రోడ్లు, స్కూల్లు, పార్కింగులు కూడా లేని షాపింగు మాల్లు..




ఇంకా చెప్పాలంటే ఇది ఒక భూలోక అవినీతి నరకంగా తయారయింది.


ఇది ఒక తగలబడుతున్న రోమ్




దేవుడా మా నీరో శేఖరుడికి కాస్త మెదడును, ప్రజలను పాలించే ప్రజ్ఞను ప్రసాదించు తండ్రీ..



రవీంద్రుని మాటలలో..



ఎక్కడ ప్రభుత్వం ప్రజలను తన వాళ్ళనుకుంటుందో



ఎక్కడ అవినీతి అడ్రస్ లేకుండా పోతుందో



ఎక్కడ అధికారులు, తమ పదవులను సేవాతత్పరతతో నిర్వహిస్తారో



ఎక్కడ ప్రజలు తాము సురక్షిత సమాజంలో వున్నామని భావిస్తారో



అక్కడా నా దేశాన్ని మేల్కొలుపు తండ్రీ

Sunday, September 02, 2007

ఇది అన్యాయం ..చాలా అన్యాయం :-(

ఇది అన్యాయం. చాలా అన్యాయంగా అంకితా మిశ్రా ని సోనీ ఇండియన్ ఇడోల్ పోటీల నుంచి మరొకసారి బయటకు పంపేసారు. నా అభిమాన గాయకుడు అమిత్ పాల్. అయినా ప్రస్తుతం మిగిలిన నలుగురు పోటీదారులు (అమిత్ పాల్, ప్రశాంత్, ఈమన్ ఛటర్జీ, అంకిత) లో అంకితా ఒక విలక్షణమైన గాయని. పాటొక్కటే కాదు, హావభావాలు, స్పోర్టివ్‍నెస్ లలో అంకితాకు సాటి ఎవ్వరూ లేరు. ఈ చెత్త నిర్ణయానికి sms లు తమ వంతు కృషి చేసాయి. ఎలాంటి పాటనైనా పవర్ హౌజ్ గొంతుతో అద్భుతంగా పాడటం అంకితకే సొంతం. అలాంటి మంచి గాయనిని ఇండియన్ ఐడోల్ కార్యక్రమం కోల్పోయింది అని చెప్పక తప్పదు. నాకైతే ప్రశాంత్ ని ఇంటికి ఎప్పుడు పంపుతారా ఎప్పుడూ అనిపిస్తుంది.

ఏది ఏమైనా నాకు చాలా బాధగా వుంది. ఈ లెక్కన అమిత్ పాల్ ని కూడా పంపేస్తారేమో :-(

About Us | Site Map | Privacy Policy | Contact Us | Blog Design | 2007 Company Name